kremtluin

"anlam" olmasaydı

2 en zenginidir sayıların 

"diller üzerine bir tartışmadayım
tam hatırlamıyorum mekanı
yaşlı kent'deyiz kesin
ve bilinmiş bir şekilde herkes çürümüş
biri usta diye söze girmeye çalışıyor; çelimsiz bir
cümle kuracak belli ki
hemen kavrıyorum ve gür bir ses ile
-usta diye bir şey yoktur
herkes bu kokuşmuş dünyadan bir sürü silsile yaşayıp
acemi ölür.
çırak dersen
o hep vardır."

kremtluin

düşerse gözünün yaşı
denize
sonra okyanuslara
dağılır oradan tüm kıtalara
ama yinede
tarih atlaslarına sığmaz
sığamaz hüznün

kuşlar göç eder
çocukların kalplerinden sana
ve dağılır usunda yetişkinlerin
bir tümce

kremtluin

şimdi dönecek kalbim
ormanların içinden sıyrılıp sana
hafif nemli
sana doğru yırtılıyor bak
içinden tren geçen şiirler
sök kalbini raylardan
hadi durma
daha göğe bakacağız 12 eylül'ü düşünüp
sonra 81'i düşüneceğiz
öyle ya ne az çocuk üredi 81'de

-ben bu bulutları hiç sevmedim hiç
koyun gibi hepsi aynı yöne ilerliyor
-hadi gidip köprüden aşağıya bakalım

kremtluin

anlaşılan,
çok yanlış anlaşılmış bir zamandan,
göç etmekte kuşlar güneye.
çok düzenli bir şekilde...

kremtluin

"tın" dedi. düştü,
                     yere,
        bir kalem;
       sağır, dilsiz.

farketmedi -duyar-
             
               çekti elinden
                       kınsız kılıcı,
                                       ölüm.
    
      sere serpe bir sevgili,
     elinde aşk defteri ile;
                  acemi bir ölü.
                              
kremtluin

güneye
daha güneye
mesela parmaklarımla gösterebileceğimden
daha fazlası
bilmem anlatabildim mi?

kremtluin
 

beni seveceğin
bir sokağa çıkmıyorsa
kapılar
ellerini kemend edip
bekleme

kremtluin

tek maddelik bir toplantıdır bu!

getirin dökün tüm aşkları
sizle çok geniş zamanlı bir aşk yaşayacağız

kremtluin

beni bulduğun yere bırak
üşümüş kanatlarımla
çıplak.

kremtluin

beni tanımaya çalışsan
ömrün bitecek gibi
sinmiş
ben seni tanımaya çalışsam
evren cılız, sıska
yetersiz

kremtluin

bazı masallardan tren geçmez
ama bazı okulların önünde
nadiren raylar örülüdür
cumhuriyet çocuklarını
[ay'ırır]
güney'den kuzey'e
tren sesi; böler,
dersi dinlemez.
fizik; hukuk ile bölüşemez,
bir çocuğu.
kulak siren,
göz tren.

kremtluin

sanırım yalnızlık

seni baltık denizi gezisinde

yakaladı memelerinden

haykıramıyorsun çaresizliğini

gözlerin yaşarıyor ve balayındasın.

kremtluin

toprağı yoluyor
elleri ile birileri
ama toprak öyle
bölünmez ki
sadece yolduğun yerler
kanar.
duygular kanar hain pusuya
ve yolar
sonra yolan eller kanar
engeller kanar
seyir kanar
ama bölünmez öyle
yolunarak toprak

kremtluin

1
sokakta dans eder
biri köpek diğeri ihtiyar balıkçı
birinin elinde şarap
diğerinin burnu çöpte
ikisi de birbirinden  pejmürde
belli ki ikisini de aynı
kadın itti sokağa

2
her geçene sorarlar
biri kız biri erkek
sorarlar ceplerindeki parayı
var olmanın yoksulluğu ile
inan bilmezler ne zaman düştüler
annelerinin rahminden sokağa

3
ne kasabın kedisidir
ne de manavın
kibirlidir gelmez öyle kucağa filanda
karnı belki doyar
belki doymaz
ama umursamaz o munzurdur
bilir işini mübarek
mart kedisdir
soyunda var.

4

sokağa açılan en son kapıdır
üzerinden harpler geçmiştir
intiharlar ile beslenmiştir.
fırtınalı aşklarla durulmuştur
kaldırımları, yolları ile
beton ne varsa saklar içinde
bayat kalabalıklar doğurur kenti
sokağa açılan en son kapıdır
kent denen bellek

kremtluin

kışa dönerken mevsim
begonyalar pencerelerden 
içeri kaçtılar

kremtluin

"eğer bir canlının yanında
ikinci bir canlı varsa
artık mutlak özgürlük orda yoktur." kremtluin

hayat;
kötü bir başlangıç
kirli bir armağan
çoğumuz için
ve bilmek kaybedeceğini

insana açılan en büyük yara
hayvanlığına dem
ölümü bilmek
beklemek

ya sen?
hergün o eşikte durursun selim abi
ve inceden bir tütün sararsın kağıda
dilin ile yalayarak
tek gözünü kısıp
bilemeyeceğim bir soru sorarsın haince
bulmuş gibi
yeni doğan günde

ben ararım
sen bulmuşcasına otururken o eşikte
ararım eve dönmenin yolunu

kremtluin

tanrısını bulmuş çocuklar
yapışıp gittiler
 şeyhlerinin entaresine
çölde kaybolur gibi gözden

kremtluin

"leke var" dedi
siyah beyaz bir fotoğrafı süzerek
bilirmiş bir ses ile

hangimizde yok ki?
istersen aç göğsünü
bak o çukura

kremtluin

gitmek kadarım
gitmek kaderim

ellerin ile tutamazsın
rüzgarı

elleme
bırak essin
essin
alsın götürsün
 seni beni
deli rüzgar
gittiği yöne.

kremtluin

ben bugün bir bilet baktım

kentimden kendime

şehirlerden insanlardan ayrılıp

yüreğime doğru gömülen bir yolculuk

ben bugün bir bilet baktım kendime

volkan dağlarından yalnızlık dağlarına

uzun sessiz bir yürüyüş

 ne arabaların gittiği o tek düze çizgili yollar

ne bir tren yolu tüm demirleri ile yüreğime kıvrılan

sadece boş bir toprak yol

 sessizliğime giden

ben bir bilet baktım bugün kendime

bütün aşklarımdan çocukluğuma

uzun bir kır koşusu gibi

ben bir bilet baktım kendime

ama bir bilet kesemediler
nedense

kremtluin

görünür oyunlar
görsel ve yazılı sunulandan sıyrılınca
bilinir onca canı öldüren
tek bakışta
 
bombardımandan sonra
yıkıntılar arasında
bir şeyler arayan kadına dediği gibi Brecht'in
"Bırak aramayı kadın: Bulamazsın!
Kaderi de suçlama boşuna artık!
O seni inleten karanlık belanın
Adı var, yüzü belli, adresi açık."

kremtluin

duvarlar yalın
duvarlar az
duvarlar sökük
duvarlar çaresiz

kremtluin

uçurtmanın ipi koptu
burda akdenizde

ağlıyor kocaman bir kız
oysa ağlanacak nesi var bunun

şiir  gibi
uçuşuyor işte
bulutlara
bulutlara doğru

kremtluin