duvarlar yetim
Saturday, Temmuz 4, 2009duvarlar yalın
duvarlar az
duvarlar sökük
duvarlar çaresiz
kremtluin
duvarlar yalın
duvarlar az
duvarlar sökük
duvarlar çaresiz
kremtluin
uçurtmanın ipi koptu
burda akdenizde
ağlıyor kocaman bir kız
oysa ağlanacak nesi var bunun
şiir gibi
uçuşuyor işte
bulutlara
bulutlara doğru
kremtluin
sen kekremsi gülücük gibi
kaldın aklımda
aklımsa girdaplarda
kulaç atıyor bir yandan
çaresiz.
kremtluin

ölüler
dönecek bir gün
ölüler
ellerinde çiçekler
ve bir çan ile
can ile
şu yaslı ova dolacak
çingene melodiler
çingene renkler ile
şu koskoca ovanın
iki yakasında
dağ yalnızıyız
ikimizde
elbet bozulacak bir gün
bu düzen
ölülerin çan sesleri ile
kremtluin
doğurunca aşkları
kaldırıyorlar nefretleri raflara
almıyorlar bu sıra
beni sınıflara
çok şeyi yormadığım için
ya da
umudu çöpe koyduğum için
ve şehre bir sinema geldi, izledik
hepimiz aşktan şüphe ettik.
aynı gün bir otobüs çarptı aşka
aşk kırık dökük
yarım
kremtluin
doğrular ok
değmeyince ellerimiz birbirine
benim içimde
çok eskimiş bir yer kanıyor
demiştim ya;
çok önce bir şiirde :
"bir limandan kalkıp
karada yol almak kadar
acıklı
seni burada bırkamak"
işte sevgim acıyor.
kremtluin